سنگستان

انگار در مسیری از تجسم پرواز بود که  یک روز آن پرنده نمایان شد

انگار از خطوط سبز تخیل بودند ،

    آن برگ های تازه که در شهوت نسیم نفس می زدند 

انگار آن شعله ی بنفش که در ذهن ِپاکِ پنجره ها می سوخت

       چیزی به جز تصورِ معصو می از چراغ نبود.