تبليغاتX
سنگستان

سنگستان

هر که شد محرم دل در حرم یار بماند

از اون جائیکه نوشتن مطالب علمی به منظور بالا رفتن سطح علمی دوستان باب شده، محض کم نیاوردن  و چون می دونم اصل عدم قطعیت همیشه یکی از علامت سئوالای بزرگ ذهنتونو تشکیل داده ، کله چیزی رو که از کلاس کوانتوم در این مورد  یاد گرفتم در اختیار شما قرار می دهم:

فکر کنید یه میز داریم که روش یه مداده که این مداده یه تکانه ای داره حالا  من می خوام با چشمای بسته مکان دقیق مداد رو تعیین کنم دستمو رو میز می کشم تا به مداده بخوره...

...... اِ پیداش کردم مکانشو فهمیدم کجا بود

 ولی مشکل اینجاست که چون دستم بهش خورده تکا نه ی مداد تغییر کرده در نتیجه نمی شه هم تکانه ی مداد رو اندازه گرفت و هم مکان دقیقشو

حالا فهمیدید اصل عدم قطعیت چیه؟ اگه نفهمیدید بگید این بار براتون با دست راست و خودکار توضیح بدم!!!!

خب حالا یک دقیقه فکر کنید.....

 کسی سئوالی نداره؟

+ نوشته شده در  جمعه 28 مهر1385ساعت 12:16  توسط سمانه  | 

 

             ... ای کسی که رحمتت را انتهایی نیست...

امشب در عجبم از سخاوتش !
با شما هستم خاکیان ! امشب در های آسمان از هر سو به رویتان باز است

دستی دراز کنید وسیراب شوید
 

و چه زیبا ست تلاقی باران  و بارش نور  در یک شب!

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 25 مهر1385ساعت 1:4  توسط سمانه  | 

 

 

حالا دیگه بارون شدیدتر شده بود و جنگ بین برف پاک کنای ماشینا ودونه های درشت بارون

بالا گرفته بود. از یه طرف بارونو دوست داشت چون اینجوری  ترافیک سر چراغ بیشترمی  شد اما از  طرف دیگه  مثل همیشه خیس آب شده بود و در حالیکه نوک دماغش سرخ شده بود به خودش می لرزید...

همینطور که به شمارشگر قرمز سر چهارراه زل زده بود با خودش گفت :

 

...نمی دونم چرا آدمها این روزها کمتر به هم گل میدن!!

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 25 مهر1385ساعت 0:8  توسط سمانه  | 

قسم به پروردگار کعبه که رستگار شدم
+ نوشته شده در  پنجشنبه 20 مهر1385ساعت 22:1  توسط سمانه  | 

بالا خره اولین بارون پاییزی هم اومد

 

به یاد یکی از بهترین دوستانم اسما

 

او تو را ای خوب ای باران دوست می دارد

راستی باران برو آنجا :

دانه های گرم اشکم را به شکل قطره ای باران

نقش کن بر شانه های مهربان او

تا بشوید تیرگی ها از دلش با اشک

                                خلوت او را ز خود پر کن!

راستی آیا ندیدی در نگاهش اشک؟

                                او تو را ای خوب ای باران

                                                        دوست می دارد   

الخمس ۲۵/۲/ ۸۲   (  تهران ۳:۲۰ ـ مدینه ۲:۵۰ بعد از ظهر)

               یادش به خیر

                                  

+ نوشته شده در  چهارشنبه 19 مهر1385ساعت 23:12  توسط سمانه  | 

مثل اینکه حکایت ما هم مصداق این شعره:

 

سلامت را نخواهند پاسخ گفت

            سرها در گریبان است

کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را.

نگه جز پیش پا را دید نتواند

که ره تاریک و لغزان است .

 

بابا دمتون گرم یعنی جواب سلام ما رو هم نمی خواهید بدین(البته به جز ۳نفر که کمال تشکر رو ازشون دارم

جواب سلام واجبه ها!!!!!!!!!

6یا7 ماهی بود که هر از چند گاهی به سرم می زد که بیامو......

میدونی راستش هنوزم دو به شکم!!البته می دونید که این موضوع اصلا هم تعجب نداره

البته اصرارهای نگار هم این آخریا بی تاثیر نبود خلاصه سرتو درد نیارم بالا خره ما هم آره...

البته خیلی به آینده اش امیدوار نیستم(از بابت وقت گذاشتن و آپ کردن و...)ولی مهم اینه که شروع کردم 

 به قول گوته:

"هر کاری را که می توانی انجام دهی یا رویای توانستنش را داری....آغاز کن.در جسارت  نبوغ و قدرت و سحر نهفته است."

 

 معارفه:

 

من: سمانه                              اینجا : سنگستان

شما: ؟                                   اونجا: ؟

+ نوشته شده در  چهارشنبه 19 مهر1385ساعت 22:42  توسط سمانه  | 

به نام خدای خوب

                         

                         دمت گرم وسرت خوش باد!

                      سلامم را تو پاسخ گوی در بگشای!

 

                                            

 

گاهی اندیشیده ام که اینها پاره ای گفتنی هاست  ـباورها و خطورهای خاطرـ که جایی چون اینجا باید گفته شود.

+ نوشته شده در  دوشنبه 17 مهر1385ساعت 0:10  توسط سمانه  |